Na początek dedykuję wam krótki wiersz Witolda Michalskiego:

Na ulicy
Dwie małe dziewczynki
spieszyły do kina.
Spytały przechodnia:
„Która jest godzina?”

Ten wyjął zegarek,
następnie go schował
i rzekł: „Za pięć czwarta”.
Odeszły bez słowa.

„Dziękuję!” – zawołał
przechodzień co siły.
„Za co on dziękuje?”
- obie się zdziwiły.



Ta krótka sytuacja z życia tych dziewczynek, może nam pomóc zrozumieć potrzebę bycia wdzięcznym, a także zapytać siebie:

- Czy ja umiem być wdzięczny?; Czy słowo dziękuję – często gości na moich ustach?;

A może jestem przekonany, że mi się wszystko należy?

Wdzięczność jest cnotą, niezbyt często spotykaną, chociaż każdy z nas chciałby usłyszeć to piękne słowo dziękuję – za okazaną pomoc, za dobre słowo, za obecność. Również dzieci zapominają o podziękowaniu nawet za najmniejsze dary.

Była niedziela, pyszny obiad a na deser mama przygotowała galaretkę z bitą śmietaną. Był to ulubiony przysmak Beatki, najmłodszej z rodzeństwa, dlatego z jej pucharka zniknął w rekordowym tempie. Tatuś, chcąc nauczyć córkę wdzięczności i dobrego zachowania, zapytał: Beatko, co teraz trzeba powiedzieć mamusi? Zamiast dziękuję, rozległo się w pokoju głośne: Jeszcze jedną porcję galaretki, mamusiu!

Niestety tak wielokrotnie wygląda nasza wdzięczność! Rzadko pamiętamy, jak wiele zawdzięczamy naszym rodzicom, ich codziennej, niełatwej pracy, ich zmęczeniu i trosce. Pomyślcie dziś, ile razy w ciągu - chociażby minionego tygodnia, powiedzieliście rodzicom - dziękuję?

Wiele razy, powinniśmy podziękować również rodzeństwu, dziadkom, krewnym, nauczycielom. W ciągu mojej pracy w szkole i przedszkolu tylko kilka razy usłyszałam od dzieci: dziękuję za katechezę, za ładne opowiadanie, za piosenkę, za zabawę. I To było dla mnie tak piękne i wzruszające, że każde z tych wdzięcznych skarbów, pamiętam do dziś!

Zdarza się też nie raz, że Pana Boga o coś prosimy, modlimy się, prosimy innych o modlitwę – ale potem nie umiemy powiedzieć: Dziękuję Ci Dobry Boże za to, że mnie wysłuchałeś, a możecie być pewni, że zawsze Pan Bóg nas słucha!

Przed nami zakończenie roku szkolnego i zasłużony czas wakacji. Pomyślcie jak wiele się w tym czasie wydarzyło, kogo spotkaliście, czego się nauczyliście?

Mamy tyle wspaniałych darów, talentów i codziennych niespodzianek! Każdego dnia warto powiedzieć Panu Bogu i ludziom dziękuję, ponieważ kto umie być wdzięcznym otrzyma jeszcze więcej niż prosił i pomoże do wzrostu prawdziwej radości w sercu wielu osób. Życzę Wam kochani i sobie też, serca zawsze wdzięcznego i prawdziwie radosnego.