Poczytaj / Bawiąc, uczę się
Imiona 2000 lat temu
Każdy z nas z zaciekawieniem zbiera informacje na temat swojego imienia; co ono oznacza, skąd pochodzi, kto je nosił. Może właśnie dlatego warto na chrzcie nadawać piękne imiona świętych?
Dawniej bardzo o to dbano. Uważano nawet, że dziecko przychodząc na świat samo przynosi sobie imię np. dziewczynki urodzone 25 listopada otrzymywały imię Kasia, a chłopcy urodzeni 8 lutego imię Sebastian. Często też dzieci otrzymywały imiona swoich dziadków.
A jak było w Palestynie za czasów Pana Jezusa?
W polskim języku również mamy takie imiona np. Bogumiła, Bogusława czy Bożydar.
O narodzinach dziecka zawiadamiano całą żydowska osadę. Ojciec dziecka brał je uroczyście na kolana, co było znakiem dumy, radości, a także uznania dziecka.
W ósmym dniu po narodzinach włączano dziecko oficjalnie do wspólnoty Izraela, a w czterdziestym dniu rodzice zanosili je do świątyni, by tam prosić o błogosławieństwo Boże. Często składali przy tym dar (ofiarę), bogatsi baranka, a biedniejsi parę gołąbków lub synogarlic.
Słowniczek:
Gwiazda Dawida
Obrzezanie – włączenie do wspólnoty Izraela przez trwały znak na ciele
Ofiarowanie – wyraz wdzięczności dla Boga, za ocalenie pierworodnych w Egipcie
Autor: Opracowała Milenia Małecka-Rogal; Ilustracje: Sylwia Hyży
| Ilość komentarzy: [0] | dodaj opinie/oceń |
||
| krótki opis | pełny opis | chronologicznie | według tematów |
|---|---|---|---|
