Joachim i Anna byli kochającym się, wspaniałym małżeństwem. Ilekroć jednak spoglądali na bawiące się dzieci, w ich oczach pojawiał się smutek. Bardzo pragnęli potomstwa, ale niestety nie mogli mieć dzieci.

Według tradycji mieszkali w Jerozolimie, a Joachim był żydowskim kapłanem. Często podczas składania ofiar polecał Bogu swe zmartwienie.

Także Anna przez wiele lat wytrwale i z ufnością modliła się o potomstwo.

Ufność przyniosła wielkie owoce. Bóg obdarował ich córeczką, która miała być mamą oczekiwanego od wieków Mesjasza. Nazwali ją Miriam, tzn. Maryja.

Nie wiemy, czy rodzice wiedzieli, jakie plany ma Bóg wobec ich córki. Z wdzięcznością przygotowywali ją do służby Bogu. Joachim często zabierał Miriam do świątyni, by tam mogła spotkać się z Bogiem.

Gdy podrosła, tato czytał jej i wyjaśniał Słowo Boże, a ona brała je sobie do serca, zaś z usłyszanych słów tworzyła piękne modlitwy i pieśni.