Pod krzyżem stała Matka u stóp Syna

I ból Ją wielki na duszy ucisnął...

I zaśpiewała w niebiesiech ptaszyna:

Spojrzy się Maria - skowronek zawisnął!

I tak nad Panem użalił się wiernie,

Że chciał mu odjąć choćby jedno ciernie,

Więc póty dzióbkiem i dzióbał, i dzióbał,

aż cierń z korony najświętszej odskubał.

Błogosławiła Maria skowronkowi,

podniósłszy w niebo swe oczy żałosne,

I rzekła w łasce: będziesz człowiekowi

I Bogu śpiewał najpierwszy na wiosnę!

A jako rzekła mu Matka Bolesna,

Tak się też iści: bo ptaszyna wczesna,

Nim śniegi giną, już w niebo się wznosi

I wielką chwałę Matki Bożej głosi.